در سیمیناری که از سوی وزارت فرهنگ به مناسبت سال خداوندگار بلخ در انترکانتنینتال کابل

برگزار شد، حامد کرزی حتا به احترام سال مولانا هم به زبان پارسی دری حرف نزد و جالب این که ترجمه ء سخنرانی پشتوی وی نیز در اختیار مهمانان بین المللی که فارسی میدانستند قرار داده نشده بود. شاید او میخواست با این کار زبان مولانا را توهین کند.

این سروده ها را به همه ء پاسداران زبان پارسی پیشکش میکنم:

مولوی! محسور خود کردی جهان را

در کلامت غرق کردی اٌسمان را

مولوی ای چشمه ء رقصان حکمت

تشنه ء خود کرده ای پیر و جوان را

هشت صد سالت گذشت و زنده هستی

روح میبخشد سرودت عاشقان را

پارسی بر تارک دنیا درخشد

تا که داری مثنوی جاودان را

گرچه میخواهد کسی در خانه ء تو

خشک سازد ریشه های این زبان را،

میرسد اٌیا دوباره روزگاری

تا کنم برپا دوباره مهرگان را؟

---------------------------------------------------

گنگی به زبان مادرم میخندد

بر فرهنگ تناورم میخندد

آنکه تازه رها شده از خرگاه

بر کاخ بلند پدرم میخندد

         * * *

امروز که دانشکده شد پوهنزی!

نان را هم بعد ازین بگویم: دودی!

ای پارسی ای زبان عشق و فرهنگ

پامال شوی درین سیاهی تا کی؟